| تبليغات | X |
کجا رفت لیلی کجا شد مجنون ؟!
کجا نام مجنون کجا نام خون ؟!
سکوتی به دشت جنون می خزد
نه گل خار صحرا به جان می خلد
من از قحطی دلبری مانده ام
ز دل های خاکستری مانده ام
کسی درد من را دوا می کند ؟
به تیری دلم را قفا می کند ؟
چرا ناز لیلی برفت از میان ؟
چرا سوز مجنون فغان شد فغان ؟
دلم را به صحرا ببر ای صبا ؟
که از خاک آن می تراود وفا
دلم گرم تشویش بی دردی است
زمان دام آشوب و نامردی است
دلم شوق صد ها جنون ساز کرد
بسی قصه های غم آغاز کرد
من از غم به هوش آمدم آن زمان
که بودم پس پرده ی هایی نهان
غم و هوش و مستی سرآغاز من
هم این و هم آن بال پرواز من
دم عشق و مستی دلم را سرود
چه موجی چه شوری به دل ها فزود
منم مثنوی گوی فریاد ها
ز مجنون ز شیرین ز فرهاد ها
سرودم به ناله در آمیخته
به خالی کمندی در آویخته
نمی گویم از انتظار فراق
دلم موج در موج صد اشتیاق
بیا درد من را دوا کن دوا
منم بی نوا بی نوا بی نوا
شعر : اسفندیار کوهی
