| تبليغات | X |
هوا بس ناجوانمردانه پر گرد و غبار . . .
فضای کوچه ها در ماتم یک سوگ ٬ سنگین . . .
و در یک گوشه ای صدها گلستان پشت یک در بود پنهان . . .
و بلبل های وحی و دین و توحید . . .
به سوگ گل چه غمگین . . .
پیامبر رفته بود و یاس او درغم . . .
سرود یاس او ماتم ٬ عزا بود . . .
و او تنها به یاد لحظه های گرم دیروز . . .
که ناگه با دو توفانی ز نامردی به پا خواست . . .
صدای پای ظلمت کوچه ها را درنوردید . . .
و یاس وحی و عصمت و دین و نبوت . . .
میان در٬ میان حجم دیوار . . .
و یاس ما کبود و در خزان شد . . .
شعر:اسفندیار کوهی
