مجنون به ترانه های زیبا

با درد و نوای پر تمنا ...

صد قصه ی عشق را همی گفت

از خون دلش ترانه می سفت ...

ای قصه ی بی پناهی من

روحم ز غمت چه بی سر و تن ...

ای ماه بلند شام تارم

جز عشق مباد کار و بارم  ...

ای آیت روشن کتابم

از هجر غمت نمانده تابم ...

در مسلخ عشق من فدایم

از تابش روی او جدایم ...

در اوج غم تو سر فرازم

جان و سر و تن تمام بازم ...

من عاشق روی ماه لیلی

چون آب به خاک داره میلی ...

ای خاک رهت گل بهشتم

جز زلف تو هر چه هست هشتم ...

سرمایه ی عمر جاودانی

ای کاش ببینمت نهانی ...

تو سرو بلند و من چو سایه

تو مصحف سبز و من چو آیه ...

در آتش خود نهفته ام من

از عشق هر آنچه گفته ام من ...

از لعل لبت خزان برون باد

این جان فقیر غرق خون باد ...

از عمر دو روزه ی من مست

صد نرگس و یاس و یاسمن رست ...

جان در قدمت نهاده ام من

چو رود ز پا فتاده ام تن ... !!!

                                     شعر:اسفندیار کوهی

 تولد حضرت زینب ( س ) رو هم به همه ی دوستای گلم تبریک میگم .