یک شبی مجنون به خوابی ناز رفت

            واندر آن خوابش دلش بی تاب و تفت

                                       دید در خوابش جمال لیلی اش 

                                                         صد هزاران ناله ای دیوانه وش

گفت ای لیلی جان جان من

            بی تو آرامی ندارد جان من

                                      گر تو نایی در برم جان می دهم

                                                           بی تو ای سرو روان در آتشم

 ای تمام آرزوهای دلم 

            عشق تو سرمایه ی پر حاصلم

                                         ناز چشمانت دلم دیوانه کرد

                                                            صد هزاران خانه را ویرانه کرد

 لب گشا ای ماه تابان رخ نما

             تا کنم صد هزاران جان فدا

                                       دست من گیر دلم یاری نما

                                                          تا کنم جانم به قربانت مها

زلف تو کشاف اسرار من است

             چشم تو سر چشمه ی جان وتن است

                                                  از عطش سوز دلم آبی بده

                                                            گشته بی تاب این دلم تابی بده

دردمند و ناله دارم ماه من

             ترسم این جان را بسوزد آه من        

                              گفت لیلی ای شکوه عاشقان

                                                        ای صدایت گشته پژواک جهان